گوراب | یادداشت‌های مصطفا خلجی - شعرت را می‌گویم، بی ‌نان و بی ‌اندام

وقتی هستی
لبت را می‌خواهم
نانت را و صبحانه‌ی اندامت را
چون نیستی
شعرت را می‌گویم
بی نان و بی اندام

تو بگو
لبم را می‌خواهی
یا شعرم را؟

لینک ثابت این مطلب |