امروز صبح، فیلم «2:37» را دیدم. این فیلم را «مورالی کی. تالوری» کارگردان 24 ساله‌ی استرالیایی ساخته. «تالوری» تا امروز فقط همین فیلم را در کارنامه‌اش دارد و آن را هم وقتی 20 سالش بوده خلق کرده است. فیلم «2:37» در جشنواره‌های مختلفی از جمله جشنواره‌ی کن 2006، جشنواره‌ی ملبورن، جشنواره‌ی توکیو، جشنواره‌ی استانبول 2007 و جشنواره‌ی فیلم تورنتو حضور داشته و جوایزی را کسب کرده است.

«2:37» قصه‌ی 6 نوجوان دبیرستانی است که داستان هر کدام از آن‌ها به موازات هم روایت می‌شود و لابه‌لای آن‌ گفت‌وگوهایی با این نوجوانان گنجانده شده است. این 6 نوجوان درگیر مشکلات روحی و جنسی هستند: «مارکوس» به سکس با خواهرش تمایل دارد. «لوک» برخلاف «شان» میل به همجنس‌ را پنهان می‌کند. «سارا» عاشق «لوک» است. «استیون» یک پایش بلندتر از آن دیگری است و دو مجرای پیشاب دارد و مرتب خودش را خیس می‌کند و از این موضوع رنج بسیار می‌برد. «ملودی» خواهر «مارکوس»، که شب قبل برادرش به او تجاوز کرده، در دبیرستان به وسیله‌ی تست حاملگی متوجه حاملگی‌اش می‌شود.

«2:37» که با فیلم‌برداری روی دست ساخته شده، و تدوین خوبش بسیار جذاب است، با صحنه‌ی خودکشی «ملودی» در توالت دبیرستان آغاز می‌شود و با همین صحنه پایان می‌یابد.

کارگردان جوان فیلم، به خوبی از پس نشان دادن دغدغه‌ و تشویش‌های هم‌نسلانش برآمده؛ کسانی که درست در لحظه‌های سخت، تنها وانهاده می‌شوند و در خود دست و پا می‌زنند و میان زندگی و مرگ معلق‌اند.