ما ايراني‌ها تقريبن از ادبيات كشورهاي بالكان هيچ نمي‌دانيم. فقط اسماعيل كاداره، نويسنده آلبانيايي را به لطف چند ترجمه، مي‌شناسيم. و اگر كاداره به فرانسه نرفته بود و آثارش را در اين كشور منتشر نمي‌كرد، شايد اين آشنايي هم هرگز به وجود نمي‌آمد.

درباره‌ي اين‌كه چرا ايراني‌ها در دوران معاصر در يك چارديواري فرهنگي گير كرده‌اند، خيلي مي‌توان نوشت. اما من فقط مي‌خواهم در اين جا به مناسبت برگزاري نمايشگاه بين‌المللي كتاب زاگرب، يك نويسنده‌ي كروات را به طور خيلي مختصر معرفي كنم.

«ميلي‌ينكو يرگوويچ» يك نويسنده‌ي بوسنيايي است كه در سال 1966 در سارايوو متولد شد و از سال 1993 در كرواسي زندگي مي‌كند. به همين دليل، هم كروات‌ها و هم بوسنيايي‌ها او را از آن خود مي‌دانند.

آثار «يرگوويچ» سرشار از حوادثي است كه در سرزمين‌هايي كه زندگي كرده اتفاق افتاده است. نويسندگان منطقه بالكان در اروپا، از آنجا كه طي سال‌هاي اخير رويدادهاي مختلفي را به چشم ديده‌اند، موضوعات خوبي براي داستان‌سرايي و شعرگويي دارند. مثلن در يكي از مجموعه داستان‌هاي «يرگوويچ»، به نام «باغبان سارايوو»، نويسنده از زندگي روزمره‌ي مردم بوسني در دوران جنگ نوشته است. به همين دليل، خواننده با خواندن آثار «ميلي‌ينكو يرگوويچ»، به نوعي با تاريخ معاصر مردم منطقه بالكان آشنا مي‌شود.

«ميلي‌ينكو يرگوويچ» علاوه بر داستان كوتاه و رمان، شعر، نمايشنامه و مقاله ادبي هم نوشته و اين آثار به بيش از بيست زبان زنده دنيا ترجمه شده است.

او همچنين در سال 2004 بابت نگارش رمان Buick Riviera برنده‌ي جايزه كانون نويسندگان بوسني شد.

از ديگر آثار معروف «ميلي‌ينكو يرگوويچ» مي‌توان به «رابيا و هفت فرشته» اشاره كرد كه به فاصله‌ي چند روز پس از انتشار در بوسني ناياب شد.

مرتبط:
دوست عزيزم حامد وفايي كه همسفر من در كرواسي بود، اخبار بالكان را به خوبي دنبال مي‌كند؛ حتمن وبلاگش را بخوانيد.